Ale i dla tej 15 warto było poświęcić swój czas.
Jednak przy większej frekwencji współzawodnictwo byłoby o wiele bardziej zacięte.
Zawody poprowadził zespół sędziowski w składzie:
Sędzia Główny Zawodów Tadeusz Potasiński SKK,
Zastępca S.G. sędzia sektorowy Mirosław Konopka SKO,
S. Sekretarz Beata Konopka SKO,
S. sektorowy Janusz Wardak SKO.
Podczas odprawy Kol. T. Potasiński zapoznał zawodników z regulaminem zawodów.
Dla nieobecnych, a potencjalnych uczestników zawodów za rok
króciutka informacja o tymże regulaminie.

Można łowić tylko na jedną wędkę,
której długość nie może być mniejsza jak 30 cm, kiwok nie jest zaliczany do długości.
Dopuszczona jest tylko metoda na mormyszkę.
Zawodnik musi być zaopatrzony w linkę asekuracyjną o długości 10 m, z rzutką
oraz świder o średnicy do 20 cm.
Wędek przygotowanych do łowienia można mieć nieograniczoną ilość.

Wróćmy do zawodów.
Pretendenci do mistrzostwa zostali podzieleni na dwie grupy
i rozlosowanido odpowiednich sektorów.
Zawody rozgrywano w duch turach po dwie i pół godziny.
Po odprawie zawodnicy przeszli do granicy swoich sektorów
i po sygnałach rozpoczęli zmagania, najpierw z lodem, a później z rybami.
Tego dnia łowione były płocie, leszcze, krąpie, okonie i jazgarze.
Wymiary ryb oscylowały w okolicach rybiego przedszkola.
Jednak każda była na wagę złota.
Koniec I tury i ważenie złowionych ryb.

Na brzegu czeka gorąca kiełbasa z dodatkami,
jest również herbata i kawa do wyboru, nie zabrakło również mleczka i cukru.
W czasie przerwy ogłoszone zostały wyniki I tury.
Każdy kto marzył o zwycięstwie wiedział już na ile marzenia te są realne.

Dwie i pół godziny II tury upłynęło równie szybko jak pierwszej.
Kolejny raz sędziowie ważyli ryby złowione przez zawodników.
Najdalej wskazówka wagi wychyliła się do cyfry 910 g,
tyle ważyły ryby złowione przez Pawła Bondarenko.
Niestety I tura była gorsza i w sumie wystarczyło to na 3 miejsce.
Drugie miejsce na podium zajął Rajmund Litwiński,
a na najwyższym stanął tryumfator z roku 2010 Wiesław Zaborowski.
Miejsca kolejne zajęli:
4. Zygmunt Zimniewicz,
5. Roman Ratyński,
6. Piotr Zimniewicz.

Jeszcze tylko zawodnicy próbowali uporać się z kotłem żurku na kiełbasie,
próba się nie powiodła i można było ogłosić zakończenie zawodów,
które upłynęły w koleżeńskiej i sportowej atmosferze.

Ryby zostały wypuszczone do łowiska.
Przychylna pogoda, czyli lekki mróz sprawiły, że ryby bardzo dobrze
zniosły czas pobytu poza swoim środowiskiem i w dobrym zdrowiu do niego powróciły.

Mariusz Bułka.